Szkodniki upraw:

Połyśnica marchwianka - Poducenci marchwi, pietruszki, pasternaku i selerów powinni rozpocząć sygnalizację pojawu połyśnicy marchwianki. Na brzegach plantacji należy ustawić żółte tablice lepowe. Odłowienie średnio 2 muchówek przez kolejne 3 dni jest sygnałem do wykonania zabiegu opryskiwania, zgodnie z zaleceniami programu ochrony roślin warzywnych. Połyśnica marchwianka jest muchówką długości do 5mm, koloru błyszcząco-czarnego, ze spiczasto zakończonym odwłokiem. Głowa, czułki i odnóża są barwy rdzawo-żółtej. Szkody wyrządzają larwy. Larwa jest walcowata i smukła, koloru jasno-żółtawego, długości do 8mm. Fazę poczwarki połyśnica przechodzi w bobówce o długości dochodzącej do 5mm. Jest koloru brązowo-żółtego. Szkodnik zimuje w stadium bobówki w ziemi, w miejscu żerowania larw. Może także zimować w kopcach lub przechowalniach, gdzie jest przenoszona wraz z korzeniami. Na korzeniach marchwi, pietruszki lub selera widoczne są płytkie korytarze skierowane w różne strony. Są one wypełnione rdzawymi, półpłynnymi odchodami larw. Korzeń w miejscu uszkodzenia gnije.
Wylot muchówek pierwszego pokolenia może mieć miejsce już w kwietniu i trwa do połowy czerwca. Samice składają jaja w sąsiedztwie rośliny lub u nasady naci. Po około 10 dniach wylęgające się larwy wgryzają się do korzeni, drążąc chodniki. Rozwój larw trwa przeciętnie 3-4 tygodnie. Po tym okresie przechodzą one do ziemi, gdzie tworzą bobówki. Muchówki drugiego pokolenia pojawiają się zwykle od połowy lipca i w sierpniu. Jaja mogą jeszcze składać w październiku. Larwy pierwszego pokolenia są szczególnie niebezpieczne dla roślin będących w fazie 2-4 liści. Jedna larwa może wówczas kompletnie zniszczyć do 10 młodych roślin. Larwy drugiego pokolenia pojawiają się od końca lipca i żerują aż do zbiorów korzeni. Uszkodzone starsze korzenie nie zamierają, jednak nie nadają się do przechowywania, z uwagi na szybki proces gnicia. Późno wylęgłe larwy mogą kończyć swój rozwój w kopcach lub przechowalniach.

Zagrożenia chorób w uprawach pod osłonami:

Ogórek:

Szara pleśń - Nadal istnieje zagrożenie chorobą szczególnie w tunelach foliowych. Zwalczanie: opryskiwanie roślin z częstotliwością 10-14 dni szczególnie w okresach dużej wilgotności powietrza środkami zawierającymi azoksystrobinę lub zapobiegawczo - iprodion.

Papryka:

Szara pleśń - Nadal istnieje zagrożenie chorobą szczególnie w tunelach foliowych. Zwalczanie: opryskiwanie roślin 2-4 razy szczególnie w okresach dużej wilgotności powietrza lub po wystąpieniu pierwszych objawów choroby środkami zawierającymi azoksystrobinę lub zapobiegawczo iprodion. Środki te chronią także przed zgnilizna twardzikową, która także stanowi zagrożenie.

Pomidor:

Rak bakteryjny - Jest to groźna choroba bakteryjna (kwarantannowa), powodująca stopniowe więdnięcie roślin, na łodygach mogą być nekrotyczne plamy, na liściach białe nieregularne plamy. Na przekroju łodygi zbrązowienia w miejscu wiązek przewodzących. Łatwo odchodzi skórka od łodygi. Po wystąpieniu powyższych objawów stosować środki zawierające tlenochlorek miedzi według zaleceń programu ochrony warzyw.

Mączniak prawdziwy pomidora - W ostatnich latach szczególnie w uprawie szklarniowej choroba ta ma dosyć istotne znaczenie gospodarcze. Zwalczanie prowadzi się opryskując rośliny środkami zawierającymi: chlorotalonil, tetrakonazol, bupirimat.

Szara pleśń - Stanowi bardzo poważne zagrożenie. Ochrona pomidora przed tą chorobą polega na kilkakrotnym opryskiwaniu roślin fungicydami zawierającymi: cyprodinil, chlorotalonil, tiofanat metylowy i inne środki polecane do ochrony pomidora przed szarą pleśnią. Szczególne zagrożenie istnieje w czasie pochmurnej i chłodnej pogody.

Cebula z uprawy ozimej:
W niektórych rejonach istnieje zagrożenia mączniakiem rzekomym. Poleca się wykonanie zabiegu środkiem Mildex 711,9 WG w dawce 2,5 kg/ha lub innymi środkami według zaleceń po zauważeniu pierwotnych objawów w postaci łukowato wygiętych, jasnych liści i po zaobserwowaniu szarego nalotu zarodników konidialnych na liściach. Również istnieje zagrożenie chorób bakteryjnych na cebuli z siewu ozimego, co powoduje miękką zgniliznę cebul zwykle przy szyjce. Poleca się opryskiwanie roślin środkami zawierającymi ekstrakt z grejpfruta według zaleceń.

Rozsada kapusty:
W czasie produkcji rozsady istnieje bardzo duże zagrożenie mączniakiem rzekomym Peronospora brassicae. Patogen może zimować w glebie czy w kapuście wysadkowej. Dlatego też należy przy produkcji rozsady, stosować odkażone podłoże i zachować izolację upraw rozsady kapustowatych od materiału wysadkowego. Ochrona chemiczna polega na zastosowaniu zabiegów opryskiwania rozsady środkami polecanymi, zawierającymi azoksystrobinę, chlorotalonil mankozeb metalaksyl, czy cymoksanil.